قبل از نوشت:

1.اول بعد از مدتی سلام... دلم خیلی برای همه تون تنگیده بود...مدتی مهمون داشتیم و نمی شد بیام اینترنت!...

2.دوم اینکه واقعا ازهمه تون ممنونم... پست قبل رو که گذاشتم وقتی دیدم این همه دوست دارم که دوس ندارن ناراحت باشم و یه عالمه راه برای تسکین من پیشنهاد میکنن واقعا خوش حال شدم...

3.سوم اینکه میخواستم یه صفحه جدید باز کنم تا هر وقت که حرفی برای گفنتن نداشتم بتونم یه داستانکی براتون بذارم تا شاید دست خالی از وب من بیرون نرین... ولی صفحه که باز شد دو تا مشکل داره: اول اینکه نمیدونم چطور ازتو وبلاگم میشه آوردش و دوم اینکه نمیدونم که چطور بیشتر از یه مطلب میشه توش نوشت!... هر کدوم که راه کاری بلد هستین خوشحال میشم که بیاید و بگین... بازم ممنون...

4.چهارم اینکه فقط اگر حوصله داری متن اصلی رو بخون!

و اما خود نوشت:

و چه راحت قرآن را میخوانیم و بر سر تاغچه میگذاریم و هیچ نمی فهمیم... و گاهی هم می فهمیم اما مشکل اینجاست که میگوییم این که مال بقیه است!... چند بار ماجراهای قوم بنی اسراییل را در قرآن خوانده ای یا بقیه برایت نقل کرده اند یا کارتونش را از تلوزیون دیده ای؟... ماجرای (اصحاب سَبت) را شنیدهای؟... باز میگویم برای آنها که خاطرشان نیست... خداوند به وسیله پیامبرش به گروهی از بنی اسراییل فرمان میدهد که در روز شنبه ماهی گیری نکنند... فرمان از جانب خدا بود و سر پیچی از آن با بلا همراه میبود... مردم در ابتدا گوش فرا دادند و در روزهای شنبه ماهی گیری تعطیل میشد... اما مشکلی برای مردم بود... و آن هم این که در روز های شنبه ماهی ها بالا می آمدند و زیاد می شدند و خود نمایی میکردند اما در روز های دیگر کم میشدند و زیاد پیدا نبودند... و مردم از یاد بردند که فرمان خدا حق است و هر چه باشد برای خود آن هاست... و سرپ یچی شروع شد... پیامبر هم موعضه کرد و ازاین مردم نادان نتیجه نگرفت... و خداوند سه دسته را عذاب کرد... دسته اول کسانی که در روز شنبه ماهی گیری کردند، دسته دوم کسانی که امر به معروف نکردند و ساکت ماندند و دسته سوم کسانی که امر به معروف کنندگاه را مسخره کردند... و تو میدانی که خداوند چه عذاب کرد؟ همه آن ها تبدیل به بوزینه شدند!... خداوند این افراد را نمونه قرار داد و درس عبرتی برای کسانی که بعد از آن ها هستند و می آیند... وحالا ما هم فراموش کرده ایم که خداوند همیشه به یک شکل عذابش را نازل نمیکند وفراموش کرده ایم که در عصر ما بلایا طوری بر سرت می آیند که نمی فهمی این همان عذاب الهی است!... اصلا عذاب را هم که کنار بگذارم ما آخرت را هم از یاد برده ایم!... و اصلا از یاد برده ایم که همیشه خدا نباید بگوید شنبه ماهی گیری ممنوع، یک فرمان خیلی ساده و عادی از جانب خدا هم مثل همان ماهیگیری ممنونع است... و چه راحت در عصر ما هر کسی هر کاری که دلش خواست میکند وهیچ احدی جیکش در نمی آید، و همین که می آیند و حرفی بزنند یا مسخره کردن است یا تیر و تفنگ و قمه و چاقو و یا حد اقل دادو هوار!... و به تو میخندند که چرا بعضی احکام ساده را رعایت نمیکنی!... و دعوایت میکنند که چرا به فلانی بد گفته ای!... و همان ها هم کهکمی معتقد اند مدام میگویند این راه امر به معروف نیست و هیچکس نمیگوید پس کدام راه است؟... و منی که سرم دارد منفجر میشود از این جامعه... جامعه ای که به سه دسته بزرگ تقسیم شده(از نظرمن)... دسته اول همان ها که دیگر هیچ چیز برایشان فرقی ندارد و هر چه میخواهند انجام میدهند، دسته دوم آن ها که همه چیزرا سعیمیکنند بفهمند و احکام دینشان را رعایت کنند و اگرنبودند معلوم نبود دیگر چه بلایی بر سر ما می آمد! و دسته سوم آن ها که احکام را هر طور دلشان میخواهد انجام می دهند و هر کدام را دلشان خواست رعایت میکنند و فکر میکنند که کارشان از همه بهتر است در حالی که به نظر من هر چه میکشیم از همین هاست... دیگر حالی و جانی برای نوشتن ندارم... اصل حرف هایم را هر چند بی سرته اما زدم... و در آخر فقط دلم میخواهد که هرچه زودتر این ماجرا ها تمام شود... ماجرا هایی که هرچه مینگرم دلیل اصلی شان را نمی یابم... وشاید باری دیگر ریشه را یافتم و توماری دیگر و نوشته ای دیگر... و هر چه میدانید از این ریشه بر من هم بگویید... شاید توانستیم همین چند نفری که هستیم ریشه را بخشکانیم...